Wat is eigenlijk normaal?

Terwijl we enerzijds ons best doen om niet buiten de boot te vallen, streven we net zo hard naar excellentie. Alleen willen opvallen om de juiste redenen; de ultieme paradox van geaccepteerde uniekheid.

Jouw beleving van wat normaal is, is anders dan die van een collega uit Brazilië, je moeder of zelfs je beste vriend. Hebben we dan allemaal onze eigen perceptie van wat normaal is? Ja en nee. Normaal is een geaccepteerde norm, de regels waar we naar leven. Regels die verschillen per cultuur, per gezin, per levensfase, per persoon. Normaal is eigenlijk heel persoonlijk en universeel tegelijk. 

autopilot.png

Wat jij normaal vindt, wordt onder andere bepaald door je kernwaardes. Hoewel je een basispakket van huis uit meekrijgt, ontwikkelen je waardes gedurende de rest van je leven. Dit waarden pakket is een soort operatiesysteem. We maken de hele dag door keuzes, een deel daarvan maak je op de automatische piloot. Dat komt omdat je brein zelfverzekerd genoeg is om geen onnodige denkprocessen aan het werk te zetten, maar te vertrouwen om je waarden-operatiesysteem. Best fijn, in een maatschappij waar de keuzemogelijkheden nogal intimiderend kunnen zijn. 

Kunnen we leren net zo goed op ons gevoel te vertrouwen als op ons denken?

Normaal gesproken praat je niet over moeilijke emoties. Wanneer het psychisch niet lekker gaat, kun je je daarvoor schamen. Het is geen probleem om te melden dat je naar de huisarts of een fysiotherapeut gaat, maar een taboe op de psycholoog snoert nog veel mensen de mond. Vaak kunnen we deze ervaring pas onder woorden brengen als we er weer bovenop zijn. Hoe fijn zou het zijn als we voor en tijdens de behandeling al open kunnen zijn met vrienden en familie over het proces, een terugval of een openbaring?

Culturen houden verschillende verhalen in stand als het gaat om de bespreekbaarheid van gevoelens. Het beeld van een vrouw die zich niet laat kennen, echte mannen huilen niet. De eer aan jezelf houden. Sterk zijn, niet bij de pakken neer gaan zitten. Dit zijn de bouwstenen voor een muur van zelfbescherming die authenticiteit en oprechte verbondenheid in de weg staat. Liefde vereist kwetsbaarheid. Zijn we daartoe nog wel in staat?

Gevoelens van eenzaamheid en leegte zijn overal en in problematische mate aanwezig, terwijl de mogelijkheden om met elkaar te verbinden toereikender zijn dan ooit tevoren. Moderne communicatiemiddelen sluiten niet aan bij onze behoefte aan menselijk contact. De druk om constant bereikbaar te zijn wordt paradoxaal vergezeld met het gevoel dat we onze vrienden tot last zijn wanneer we behoefte hebben aan een goed gesprek of een huilbui.


pegneutraal.png

Normaal Gesproken is er om je aan het denken te zetten over jouw waarden, over wat voor jou normaal is. Welke verhalen heb je zomaar overgenomen zonder erbij stil te staan of de ongeschreven regels wel zo behulpzaam zijn? We willen je niet vertellen hoe het hoort, maar je laten zien hoe het ook kan. Het enige wat we doen is je uitnodigen om in gesprek te gaan met je zelf, met elkaar en met ons. Jij kan ook onderdeel zijn van deze openbare zoektocht. Iedereen die zijn of haar verhaal hier doet is bang, maar we doen het toch. Omdat we geloven in de kracht van verbinding, de pracht van herkenning en we hopen dat het iemand anders zal helpen zichzelf beter te begrijpen, een leuker persoon te vinden, of hulp te zoeken. Bovenal hopen we dat het voor meer diepgang in je relaties zorgt, want wat is het mooi om mensen toe te laten achter die muur van onzekerheid en onwetendheid.

We zijn onderdeel van een groter geheel, als puzzelstukjes vallen we in elkaar. Heb jij weleens een puzzel gezien van louter vierkante stukjes? Nee. Elk puzzelstukje heeft een eigen, unieke vorm. Net als jij. Het is vooral hartstikke normaal om anders te zijn dan anderen. Een beetje hetzelfde, maar nooit helemaal.


Wees maar jezelf, dan ben je al leuk genoeg.