Tim Berkelmans

De eerste twee maanden waren super heftig; je hebt geen idee wat er aan de hand is. Het begon toen ik na een voetbalwedstrijd in bed lag en dacht; “he, is de koelkast nou een gek geluid aan het maken, heb ik de tv aan laten staan?” Alle stekers lagen er op een gegeven moment uit, maar de piep was er nog steeds en die is sindsdien ook niet meer weg gegaan. Dan begint een periode van een spelletjes spelen met je eigen hersenen, complete mindfuck. In ieder geval, zo ervoer ik dat wel heel erg.

Ik heb gelukkig goede hulp gevonden - maar dat was een hele zoektocht. De huisarts stuurt je weg met de boodschap “daar springen mensen voor het ruim uit, succes ermee.” Ja, daar word je ook niet rustiger van.

XT102799.jpg

Ik heb drie weken niet kunnen slapen. Je hoort verhalen van mensen die piepjes hebben die binnen twee weken weer verdwenen zijn. Je denkt, even vervelende periode maar dat zal wel weer weg gaan. Ik ben nog naar kantoor gegaan en proberen werken, maar dat was niet te doen. Je bent de hele dag met dat geluid bezig. Alleen maar paniek en angst, de stress. Wat je uiteindelijk leert, is dat je hersenen de piep interpreteren als gevaar, omdat ze het geluid niet kennen. Als je hersenen een geluid horen dat ze niet kennen, dan springt je zenuwstelsel meteen in paniekmodus. Al je stresshormonen gieren door je lichaam, de hele dag. Als je ’s avonds op bed ligt, maar ook op kantoor. Dus het was vrij snel duidelijk dat werken even geen optie was. Toen ik er met vrienden over ben gaan praten, leerde ik er een aantal ineens een stuk beter kennen die ook tinnitus hebben. Dat heeft mij wel heel erg geholpen toen. Het was voor mij wel het eerste punt waarop het een soms een beetje chiller werd. Nog steeds verre van perfect, maar dan weet je in ieder geval wat je hebt. Dat andere mensen het ook hebben en dat het beter wordt.

Ik ben veel over tinnitus gaan lezen en heb van alles geprobeerd. Acupuncturist, chiropractor, shiatsu massages, zelfs een MRI scan. Je komt op fora waar echt de meest verschrikkelijke berichten staan, dat kan ik niemand aanraden om te lezen. Je bent wanhopig en je wilt er alles aan doen die piep weg te krijgen. Ik ben toen 2 maanden gaan reizen, opzoek naar afleiding en rust.  De dag nadat ik terug kwam, had ik meteen een afspraak bij mij psycholoog. Ik vond “dat het wel met me ging”, toen pakte ze de aantekeningen van ons vorige gesprek er bij. Ja, dat was wel grappig. Hoe je dag op dag geen verschil merkt, maar als je echt terugleest hoe je er 3 maanden geleden aan toe was het eigenlijk heel erg goed met je gaat. 

XT102808flip.jpg

Inmiddels doe ik weer alles waarvoor ik bang was dat ik het nooit meer zou kunnen. Zoals überhaupt in een kroeg zitten. De psycholoog is dan wel slim genoeg om door te vragen waar je zo bang voor bent. Wat maakt me zo angstig? Waar komen al die negatieve gedachtes vandaan? Mijn gedachtes toen waren; ik ga mijn baan verliezen. Ik denk dat mijn vriendin niet meer met me samen kan zijn, want ik heb geen sociaal leven meer. Mijn psycholoog pushte me om bijvoorbeeld weer eens naar de bioscoop te gaan. Langzaam, stapje voor stapje, bevrijd je jezelf van je angsten. Alleen naar de club heb ik nog niet geweest, voor de rest heb ik alles weer opgepakt. 

Dan blijft alleen maar over, wat is het nou waar je zo negatief over denkt? Vervolgens kon ik dat niet beantwoorden en vielen de negatieve gedachtes ook een steeds meer weg. Ik kan naar mijn piep luisteren en het interesseert me helemaal niets meer. Niet altijd hoor, soms lig ik wel weer in mijn bed en kan ik zo in huilen uitbarsten. Maar de momenten dat ik me sterker voel dan de piep zijn er steeds langer en steeds vaker. Dankzij die stijgende lijn heb ik goede moed. Misschien dat het nooit perfect wordt. Ik ken mensen die het veel langer hebben dan dat ik en zij zeggen ook “soms stort je gewoon even in”. Dat is misschien niet alleen van toepassing op je tinnitus maar op het hele leven. 

Het is jammer dat ik zoveel genoodzaakt heb moeten leren door die piep, maar ik ben wel een rijker persoon ben geworden door tinnitus. Je leert jezelf heel goed kennen. Dat ze me op werk de vrijheid hebben gegeven om beter te worden, dat is fantastisch. Dat geeft je wel een goed gevoel. Nog steeds loop ik rond op kantoor met een gevoel van dankbaarheid daarvoor.

Sinds ik terug ben van reizen valt het me sowieso op hoeveel mooie dingen bij ons op kantoor heel bijzonder zijn. Abnormaal soms, terwijl je vroeger liep te mopperen dat de ongezouten nootjes op zijn. Het is heel makkelijk om je mee te laten sleuren in dat gezeur, maar ik ben er wel dankbaarder en positiever uit gekomen. Je leert toch de kleine dingen waarderen. Als je die in die put zit van de tinnitus kun je al genieten als je door een bos loopt en de blaadjes heel even je piep overstemmen. Met die bril op ben ik door Japan gereisd, om daar te leren van hun filosofie en religie. Daar haal ik hele mooie dingen uit, waar ik normaal gesproken als Brabantse nuchtere boer gewoon straal voorbij was gelopen. Het heeft mij veranderd en het heeft mijn toekomst in lichtelijk andere afslag heeft gestuurd. Dat ik iets zinvollers met mijn leven wil doen. Dat het leven niet draait om een succesvolle designer zijn. Misschien blijf ik wel mijn hele leven designer, maar dan zou ik graag een designer willen zijn die zijn talenten kan gebruiken om iets goed te doen voor deze wereld.

Het enige medicijn voor tinnitus is een goed leven leiden. Dan vergeet je de tinnitus wat makkelijker. Op dat punt zit ik nu, dat ik er soms wel een halve dag niet aan denk. Dat is voor mijn al helemaal fantastisch. Maar ook, als je hem dan hoort, dat het niet zo erg is. Ik was afgelopen weekend bij mijn moeder thuis en we gingen wandelen. Dan hoor ik de piep wel maar dan ben ik zo druk bezig met blij zijn om andere dingen dat ik me totaal niet kan laten neerhalen door die piep. Dat is in die beginperiode zo moeilijk, er is dan niks groter dan de angst. Maar dat is de ontwikkeling die ik in ieder geval heb door gemaakt. De piep gaat letterlijk naar de achtergrond.

Ik weet nog wel dat mijn psycholoog zei dat ik ook de hele dag naar mijn hartslag zou kunnen luisteren. Die kun je ook gewoon voelen, horen, wanneer je maar wilt. Maar je hartslag hoor je niet, omdat dat wordt weggefilterd door je hersenen. Dat was voor mij wel een openbaring. Het is maar net de aandacht die jij er aan schenkt, die krijgt het.

InterviewsLinda Mertens